En dan komt je zoon bij je en merkt op dat hij gaat trouwen. Oké, dat is niet raar na zo een tijd samenwonen. Nee, zei hij toen, dat niet maar ik wil graag dat jij ons trouwt! En na even lucht happen heb ik natuurlijk ja gezegd. Het was tot vandaag een geheim

Als kind was ik al nieuwsgierig naar waar wij, de Roosemalen's, nu vandaan kwamen. Allerlei rare berichten over ruzie's tussen broers waar door ze allemaal de naam hadden veranderd en wij zouden de enige zijn die hun achternaam op deze manier lieten opschrijven. In het dorp waar ik opgroeiden waren we ook beroemd want we waren de grootste familie.

Toen ik solliciteerde bij Zegwaard werd er natuurlijk ook gevraagd waarom ik bij de RRS was ontslagen en ik gaf aan dat ik met mijn, toenmalige, eerste monteur niet meer door één deur kon. “O, en hoe heet die eerste monteur dan?” was daarna gelijk de vraag waarop ik zijn naam noemde. “Vind jij het erg om dan weer samen met hem te werken?” want hij is hier nu ook werkzaam was de volgende vraag waar ik ontkennend op reageerde.

Verleden jaar hadden we bedacht dat we nu toch eens iets meer zon wilden zien tijdens de vakantie. Dus thuis aangekomen eens rustig op zoek waar we dan heen wilden en ons oog viel op Kroatie. Mooi natuurschoon en misschien zouden we zelfs naar de kust gaan. De plannen werden verder uitgebreid en we zouden via Slovenie gaan want in een heel ver verleden was ik daar al eens geweest. We werden steeds enthousiaster en hadden er echt zin in!