Natuurlijk hartstikke leuk dat we vorig jaar een caravannetje hebben gekocht maar we hebben, mede door de corona, nog geen tijd gehad om hem uit te testen. Gelukkig werden de campings weer vrij gegeven en hebben wij een plekkie geboekt op een camping in Doorn.

Dus afgelopen maandag hem opgehaald uit de stalling en we hadden beide het idee dat we dan wel vast wat zouden doen in de caravan. Ik zou plankjes maken en Esther zou er een doekje door heen halen. Nou daar is voor ons beide niets van gekomen dus vlug wat kleding verzameld op donderdagavond en dat op vrijdagmiddag in de caravan gelegd met het eten wat we nodig hadden.

Om even vijf uur redenEerste vakantiebiertje we op weg naar het Grote bos in Doorn. Daar aangekomen waren we wel heel snel klaar met het neerzetten van de caravan wat echt wel een voordeel is ten opzichte van die vouwwagen. Nu is het op ze plek zetten, poten uitdraaien en elektriciteit aansluiten. Dus binnen vijf minuten kon het eerste blikje bier open getrokken worden!

Donderdagavond had ik al eten gemaakt voor de eerste avond en toen we dat ophadden wilde ik koffie gaan zetten maar dat bleek nog thuis te zijn. Dan is het wel makkelijk dat je een fiets bij je hebt en binnen een half uur was ik alsnog bezig met het koffie zetten. Later op de avond kwamen we er ook nog achter dat de eieren voor het ontbijt ook nog thuis stonden.

Na een goede nacht slaap, ik was pas om half zeven wakker, ben ik maar weer op de fiets gestapt en nu rustig diie Driebergen heen gereden en de AH was al om zeven uur open. Eieren opgehaald en weer terug naar de camping waar ik Esther om even acht uur wakker maakte en we het ontbijt gingen klaar maken. Na het ontbijt en de rest van het ochtendritueel stapte we op de fiets om even in Zeist te gaan kijken. Volgens een wegwijzer die ik had gezien was het maar zeven kilometer wat weer een half uurtje fietsen zou zijn.

Zoals gebruikelijk kiest Esther de route voor de heenweg die dan keurig volgens de bordjes gaat. Dan vind ik mijn routes leuker want ik doe het op mijn postduiveninstinct en dan moet je soms door een weiland heen fietsen. Maar toen we in Zeist uiteindelijk zaten te genieten van een pilsje en wat te eten keek Esther een hoe we hadden gefietst en toen werd het ons duidelijk waarom het zolang had geduurd dat fietsen.
De terugweg was een stuk sneller smiley knipoog

Er zijn al de nodige buien over ons heen gekomen maar we zijn ook al gewend aan het weinige ruimte wat we hebben in de caravan en we hopen toch dat tijdens onze echte vakantie we meer buiten kunnen zitten.
Voorlopig zijn we meer dan tevreden over onze Puck.

Reageren?

Dat kan hier onder.

1000 Resterende tekens