Toen we elkaar leerde kennen en ook nog besloten om te gaan samen wonen kwam er tijdens de verhuizing een roze wieg tevoorschijn. Deze wilde Esther toch wel graag bewaren en ook weer neer zetten maar in ons huisje was daar voor gewoon geen ruimte. Uiteindelijk werd ons leven iets rustiger en haalde ik de wieg van zolder en nam hem mee de schuur in.

Want ik vond het roze niets en daarbij was hij wel heel slecht geschilderd. Dus ik zou hem wel "even" kaal halen en opnieuw verven. Nou dat heeft gelukkig niet zo heel lang geduurd want ik ben nu al bijna klaar. Met een penseeltje ben ik nu het ijzer aan het afwerken en worden de wieltjes, met een ander penseeltje, zwart gemaakt.

Dan mag ik hem weer terug geven aan Esther en kan zij hem verder gaan afwerken met de nodige kant en ben ik nog op tijd om mijn kleindochter er mee te laten spelen.

IJzeren wieg