Ja dat klopt, we zijn toch naar Avignon gegaan. Toen ik deze donderdag wakker werd was het een heel klein wereldje door de mist die er hing en het was koud. Mijn moeder vroeg via WhatsApp waar we nu precies waren in Frankrijk wat ik terug melde en dat we verder naar het noorden gingen op zoek naar de warmte. Het antwoord van mijn moeder was; “in het zuiden en achter de wolken schijnt de zon” en na deze wijze woorden besloten Esther en ik om dan maar naar het zuiden te gaan.
We rijden weer onder de rotsen door maar de weg is hier wel breder en minder steil. Na ongeveer een half uur zien we met enige regelmaat de zon weer tevoorschijn komen vanachter de wolken en als we gaan lunchen verwisselen we onze winterkleding voor een korte broek en T shirt. Voor de rest valt er over de reis weinig te zeggen. Zo ook over de camping die heel groot is en waar iedereen in zijn eigen hokje staat.
Het eten voor vandaag word doorgeschoven naar morgen en vandaag gaan we in Avignon eten om een verjaardag te vieren. Vlak bij de camping staat de halve brug en vaart een pontje die ons over de Rhône heen zet. Als we aan de andere kant zijn aangekomen is er een hele mooie en grote trap die we opklimmen. Boven aangekomen blijkt de rest van de wandelweg afgesloten en mogen we weer naar beneden. We zoeken een terrasje, bestellen een fles wijn en zoeken iets op de kaart wat ons wel lekker lijkt. Esther gaat voor de vertrouwde burger en ik neem iets waardoor, als ik het zie, mij weer een klein kind voel die rauw gehakt met peper en zout op een boterham kreeg. Mijn hoofdgerecht is namelijk rauw tartaar. Daarna is het weer terug naar de camping voor de laatste pont vertrekt en bij de caravan koffie en de rest.
Op deze vrijdag staat een bezoek aan Nimês gepland want daar is een colloseum en op Esther haar tedoenlijstje staat dat ze er één gezien wil hebben. Dus we rijden door een vlak Frankrijk naar Nimês en vlak voordat we bij de parkeergarage zijn stopt Maps er weer eens mee. Leuk, midden in een stad waar alle andere bestuurders haast hebben en communiceren met een claxon moet je ineens op zoek naar een parkeerplek wat nog lukt ook. Oké, ging niet helemaal goed want de eerste poging om een plek te vinden eindigde in het weer uit de parkeergarage rijden maar bij de tweede poging vonden we toch een plekje.
We blijken onder het treinstation te staan en dan is het even zoeken waar dan dat colloseum is maar we hebben al vlug de weg gevonden en staan even later er buiten te kijken naar een hoop stenen. We gaan netjes in de rij om binnen te komen en lopen even later een trap op waarna we de arena kunnen zien. Even terugkomend op de trap, het zijn wel hele hoge treden wat ik raar vind want vroeger waren de mensen, dacht ik, kleiner dan dat ze nu zijn. De binnenkant van de arena is een beetje een tegenvaller want er zijn heel veel stalen tribunes geplaatst wat een afbreuk doet aan de ouderdom.
We dwalen nog wat door het stadje, eten een ijsje en besluiten om weer terug te gaan naar de camping. Om het wat makkelijker te maken hebben we weer geen internet en kan Maps dus ook weer geen route vinden maar dat is een uitgelezen kans voor mij om aan Esther te laten zien hoe goed ik heb opgelet met het inrijden van het stadje en even later zien we een bord met Avignon erop. Ook zien we een bord met daarop Pont de Gard en daar had ik iets over gelezen en we besluiten om daar eerst te kijken voordat we naar de camping gaan.
Nu spreek ik geen Frans dus het klonk heel mooi, die naam Pont du Gard maar toen ik de vertaling doorkreeg werd het wel iets minder. Er staat Brug over de Gard en dat is toch geen mooie naam. Het is inderdaad een indrukwekkende brug maar eigenlijk was het bedoeld als auqaduct en de brug waar we overheen lopen lijkt er later bij geplaatst te zijn. We lunchen met uitzicht op de brug waarna we weer op de camping aankomen met hulp van de kaart want internet doet het hier nog steeds niet.
Omdat we onderweg geen supermarkt hadden gezien en we wel internet bij de camping hebben daar een route gezocht naar een supermarkt waar we onze boodschappen hebben gedaan. Terug op de camping is de keuze een pizza of door mij gemaakte nassi en we houden het op het laatste. Hierna is het weer afwassen, enzovoort, enzovoort.
Deze zaterdag gaan we nu als toerist Avignon bekijken maar het pontje over de Rhóne begint pas om 11 uur met overvaren dus we hebben alle tijd om te ontbijten, badkamerbezoek en afwas dus we zitten om half 10 naar elkaar te kijken. Ik begin dus maar aan dit verhaaltje vast en Esther is maar weer in een boek gedoken. Even na 11 uur zijn we dan toch aan de wandel gegaan en als we een kwartier hebben staan te kijken naar het pontje en de halve brug lopen we naar de hele brug waarvandaan we de stadsmuur en de gebouwen daar achter bewonderen.
Binnen de stadsmuur lopen we naar de halve brug om daar boven op te kunnen staan maar dat kost wel weer geld. Nu vinden wij op oude stenen staan niet zo heel belangrijk maar als Esther bezig is met haar sanitaire stop probeer ik verder te kijken dan mijn neus lang is. We hoeven geen 17 euro te betalen om alleen op de brug te lopen maar mogen daarvoor ook het Paleis van de Pausen in. Dus we nemen de kaartjes en nemen ook gelijk toegang tot de paleistuin erbij. Dat kost blijkbaar niets extra’s merk ik als ik afreken.
De wandeling over de brug is precies wat het zegt een wandeling zonder enige bezienswaardigheden. Dan maar Avignon zelf in waar ik ons, na de ruime keuze, trakteer op een ijsje. Omdat ik even niet op het woord voor slagroom kon komen doe ik tegen de verkoopster pjsss en maak een gebaar dat ik iets ergens op doe. Zij schiet in de lach mäar weet wel wat ik bedoel en ik krijg het ook. We dwalen verder en zien een ruime voorraad zeep, een kerk, een kerkje en een wandversiering. Aangezien onze voeten nu wel wat rust willen nemen we een biertje en eet ik iets met kip en neemt Esther een crepe met kastanje-vulling en ijs.
Als dat verorbert is gaan we eens kijken in de paleistuinen die een kruidentuin blijkt te zijn en waar niets moois bloeit of groeit. Dat is een voorbode van het paleis want ook daarbinnen helemaal niets wat één van ons of wij samen leuk vonden. We kunnen nu wel van bovenaf op de tuin kijken wat het iets mooier maakt. We lopen weer naar buiten en gaan op zoek naar de pont. Nu blijk ik niet goed te hebben opgelet want we dwalen eerst de verkeerde kant op voordat we in de buurt van de stadsmuurdoorgang komen. Vlak daarvoor nemen we nog allebij een crepe waarna we met de pont overvaren en ik nu dit verhaaltje zit te typen op de camping.
Morgen gaan we beginnen aan de terugreis maar willen dat in hele kleine stapjes gaan doen dus nog geen idee waar we morgen stranden.
Rapporteer